و نيز از آن حضرت ، از قول حضرت رسول ص اللّه منقول است : « كسى كه بميرد و نباشد از براى او امامى ، مردنش مردن جاهليّت است » . و نيز فرمود : « من مات و لا يعرف امامه ، مات ميتة جاهليّة » « 32 » . و نيز از آن حضرت است : « من دان اللّه به غير سماع عن صادق ، الزمه اللّه البتّة الى العناء ؛ و من ادّعى سماعا من غير الباب الّذى فتحه اللّه فهو مشرك ؛ و ذلك الباب المأمون على سرّ اللّه المكنون » « 33 » . پس ، از آيات و احاديث مذكوره ، محقّق گرديد كه مبناى دين خدا ، اقتدا به انبياء و اولياء است ؛ و اگر عبد ، اقتدا به پيشوايان دين نكند و به رأى خود و تقليد آباء و اجداد عمل نمايد ، صاحب دين خدا و سالك الى اللّه نباشد . و سبب احتياج به وجود انبياء و اوصياء ، و اقتدا به ايشان در سلوك سبيل الهى ، آن است كه چون حكيم على الاطلاق ، طلسم عالم ملك و ملكوت را بر هم بست به واسطهء ازدواج روح و قالب انسانى ، اين طلسم را چنان محكم نهاد و بندهاى

--> ( 32 ) - كسى كه بميرد و امام خود را نشناسد ، مردنش مردن زمان جاهليّت است . ( مقصود ، امام تعيين شده از طرف خدا و رسول اوست كه معصوم است ) : « المحاسن » 1 : 92 و 154 ، « الكافى » 1 : كتاب الحجّة : باب من مات و ليس له امام من ائمّة الهدى : حديث 3 ، 2 : الايمان و الكفر : باب دعائم الاسلام : حديث 6 و 9 ، « تفسير العيّاشىّ » 1 : 279 ، « رجال الكشّىّ » : 425 و 473 ، « الغيبة للنّعمانىّ » : 130 ، « ثواب الاعمال » : 205 ، « دلائل الامامة » : 169 ، « المناقب » 4 : 319 ، « وسائل الشّيعة » 28 : حديث 34950 ، « بحار الانوار » 8 : 362 ، 23 : 76 و 78 و 85 و 89 ، 27 : 201 ، 48 : 78 ، 65 : 337 و 387 ، 68 : 337 و 387 ( 33 ) - كسى كه بىشنيدن و اخذ از امام بر حقّ و راست‌گفتار ديندارى كند ، بىگمان خداى تعالى او را به رنج و مشقّت دچار سازد ؛ و هركس مدّعى شنيدن احكام خدا جز از درى كه خداى تعالى بر روى خلق گشوده ، بشود ، بىگمان مشرك است ؛ و آن در ، درى است امنيّت يافته ( از هر خطا و لغزش و كجى و انحراف ) و مبتنى بر سرّ پنهان الهى : « الكافى » 1 : كتاب الحجّة : باب من مات و ليس له امام من ائمّة الهدى : حديث 4